Είμαι εδώ, σε ένα μικρό χωριάτικο σπιτάκι, κάπου προς τα Γιάννενα... Εγώ, οι σκέψεις μου κι ένα τζάκι που καίει όλο το 24 ωρο...Θα περίμενε κανείς οτι θα ήθελα να βγω έξω, να βγάλω φωτογραφίες, να γυρίσω το χωριό.Αυτό όμως δεν ισχύει..

Είμαι εδώ, παρακολουθώντας σαν ένας θεατής τα όσα γεγονότα συνέβησαν στη ζωή μου. Σε 2 μήνες γίνομαι 23 και νιώθω οτι έζησα πράγματα που θα έπρεπε σε φυσιολογικούς ρυθμούς να τα ζήσω μέχρι τα 35. Ετσι ένιωσα κι άλλη μια φορά στη ζωή μου. Ενιωσα οτι γερνάω γρήγορα....στα 20 μου νόμιζα οτι ήμουν 40.

...Μέχρι που ήρθες εσυ και με επανέφερες, με τον δικό σου τρόπο κι ας πονούσε... στα φυσιολογικά μου. Μόνο που το παρελθόν ακόμα ήταν εκεί να με προδίδει...

Και όταν αποφάσισα να αποβάλω όλα αυτά που με έδειχναν να μιζεριάζω, δεν πρόλαβα...

Είμαι εδώ, κρίνοντάς σαν δικαστής, εμένα και τα λάθη μου.Ξέρω οτι έκανα πολλά λάθη και μακάρι να μου δινόταν η ευκαιρία να στα πω... Θα καταλάβαινες ετσι και τι σκεφτόμουν τις ώρες που στεκόμουν δίπλα σου σκεφτική, μουγκή..

Πολλά δεν πρόλαβα δυστυχώς...
Μακάρι να είχα λίγο χρόνο παραπάνω να στο αποδείξω...
Δυστυχώς..