Έχει έρθει άλλο ένα βράδυ κι εγώ σκαλίζοντας για άλλη μια φορά το παρελθόν, ακούω κάποια τραγούδια που τα ακούγαμε στην πρώτη μας εκδρομή Καβαλα-Σερρες-Θεσσαλονίκη. Θυμάσαι??

Άκουσα κι ένα τραγούδι που μου θύμησε μια άλλη μας σκηνή..

Ήταν οι πρώτες μας μέρες, δεύτερη- τρίτη δε θυμάμαι ακριβώς, οπου μου είπες ένα απόγευμα να πάμε στο σπίτι σου... Με πολύ αμηχανία, δέχτηκα. Μπήκαμε στο δωματιο σου και κάτσαμε στον υπολογιστή ώσπου άρχισες να μου δείχνεις τη συλλογή των τραγουδιών σου, διαφορα άλλα πραγματα, το αγαπημένο σου pc game μονόπολυ... Και τότε θυμήθηκα οτι έψαχνα ένα τραγούδι, που το είχα ακούσει πρώτη φορά μαζί σου, μέσα στο αμάξι...

Αξέχαστη εκείνη η μέρα... όπως και το βράδυ μετά που είχε ακολουθήσει..

Σε γνώρισα στις ώρες της καρδιάς μου
σε φίλησα σημάδι στη φωτιά μου
σε γιόρτασα μαζί με τη ζωή μου
και τώρα ξαγρυπνώ με το κορμί μου

Σου τηλεφωνώ για να σου πω πως σ' αγαπάω
σου τηλεφωνώ για να σ'ακούω να μιλάς
είναι νύχτα εδώ και εγώ δεν ξέρω που να πάω
χάνομαι και ζω για να μου πεις πως μ' αγαπάς

Σου μίλησα για αγάπη δίχως λόγια
σε κοίταξα στα φωτεινά σου μάτια
σε φώναξα καλύτερη μου λέξη
και τώρα περιμένω για να φέξει

Σου τηλεφωνώ για να σου πω πως σ' αγαπάω
σου τηλεφωνώ για να σ'ακούω να μιλάς
είναι νύχτα εδώ και εγώ δεν ξέρω που να πάω
χάνομαι και ζω για να μου πεις πως μ' αγαπάς