Στο μυαλό μου γυρνάνε τόσες πολλές εικόνες, τόσες πολλές στιγμές...
Απο τότε που ξεκινήσαμε μέχρι σήμερα...
Η πρώτη μας μέρα, εκεί στο βουνό, βραδάκι με θέα την Αθήνα στα πόδια μου, μετά εκείνο το βράδυ της Τσικνοπέμπτης, η εκδρομή μας στην Καβαλα και στις Σέρρες, τα 2 βράδια στο σπίτι της γιαγιάς..
Τις βόλτες που κάναμε με το αυτοκίνητο στην Βαρυπόμπη, στον Μαραθωνα...Τα πρωινά που πηγαίναμε πάνω στο βουνό και κοιμόμασταν. Την πρώτη φορά που πήγαμε για ποδήλατο, το τριήμερο στο ξενοδοχείο με το τζακούζι, η εκδρομή μας στην Κύμη.
Η τότε επανασύνδεσή μας, μετα απο 15 μέρες χωρισμού, εκεί σε ένα παγκάκι μπροστά στη λίμνη του Μαραθώνα (Τι μέρα κι εκείνη...)...Οι 3 μέρες στις Ροβιές (η πρώτη μου φορά που έκανα καμπινγκ)..
Υστερα ήρθε ο καιρός που ψάχναμε για σπίτι...το σπίτι στα Κάτω ΠΑτήσια που δεν κλείσαμε, το σπίτι του παππού...Το σπίτι του παππού, το πρώτο μας σπίτι. Τι δυσκολίες αντιμετωπίσαμε...Θυμάσαι? Ενα κρεββάτι, 2 γραφεία, ένα τραπέζι και για "τραπεζαρία" το τραπέζι του τροχόσπιτου.. Εγω να κατεβάζω σιγά-σιγά τα πράγματά μου κρυφά, να πηγαινοέρχομαι κάποιες φορές αυθημερών για να σε βοηθάω στο σπίτι, και μετά να κρύβομαι εκει για μέρες κι εσύ να μου λες να ανοίξω το κινητό για να μην ανησυχούν.
Η γιορτή σου στο πρώτο μας σπίτι, η γιορτή μου, η πρωτοχρονιά, τα γεννέθλια σου...Ωσπου ήρθε η 31η Ιανουαρίου (η πρώτη μας επέτειος) που ήρθα μόνιμα...
Το επόμενο σπίτι μας, ο Πίκος, τα έπιπλά μας, το χαλί που τόσο σου άρεσε, το γραφείο σου.
Πόσο κρύο φάγαμε!!
Τα γεννέθλια μου, μετά η βόλτα μας στη Θεσσαλονίκη, η δουλειά μου, ο γάμος των παιδιών, οι επόμενες μας διακοπές...
Και τέλος το σπίτι το τελευταίο...
Τόσα μέρη, τόσες στιγμές, τόσες καταστάσεις... Τόσα λόγια....Κλείνω τα μάτια και τα θυμάμαι όλα!! Δρόμους, τόπους, πρόσωπα...Βλακειούλες, πλάκες, παιχνίδια...Ακομα και τα δυσάρεστα... Όλα όμως τα αγαπάω το ίδιο...
Υπάρχουν πολλά που δεν ξέρεις. Πράγματα που θα μπορούσαν να σου δώσουν απαντήσεις σε κάποια σου γιατί. Τα λάθη μου τα ξέρω...Μπορώ να στα πω...Είναι όμως αργά...Μένω με τις εικόνες..τις αναμνήσεις και τις φωτογραφίες απο τα 2 σχεδόν μας χρόνια...
Καληνύχτα άγγελέ μου!!!
Απο τότε που ξεκινήσαμε μέχρι σήμερα...
Η πρώτη μας μέρα, εκεί στο βουνό, βραδάκι με θέα την Αθήνα στα πόδια μου, μετά εκείνο το βράδυ της Τσικνοπέμπτης, η εκδρομή μας στην Καβαλα και στις Σέρρες, τα 2 βράδια στο σπίτι της γιαγιάς..
Τις βόλτες που κάναμε με το αυτοκίνητο στην Βαρυπόμπη, στον Μαραθωνα...Τα πρωινά που πηγαίναμε πάνω στο βουνό και κοιμόμασταν. Την πρώτη φορά που πήγαμε για ποδήλατο, το τριήμερο στο ξενοδοχείο με το τζακούζι, η εκδρομή μας στην Κύμη.
Η τότε επανασύνδεσή μας, μετα απο 15 μέρες χωρισμού, εκεί σε ένα παγκάκι μπροστά στη λίμνη του Μαραθώνα (Τι μέρα κι εκείνη...)...Οι 3 μέρες στις Ροβιές (η πρώτη μου φορά που έκανα καμπινγκ)..
Υστερα ήρθε ο καιρός που ψάχναμε για σπίτι...το σπίτι στα Κάτω ΠΑτήσια που δεν κλείσαμε, το σπίτι του παππού...Το σπίτι του παππού, το πρώτο μας σπίτι. Τι δυσκολίες αντιμετωπίσαμε...Θυμάσαι? Ενα κρεββάτι, 2 γραφεία, ένα τραπέζι και για "τραπεζαρία" το τραπέζι του τροχόσπιτου.. Εγω να κατεβάζω σιγά-σιγά τα πράγματά μου κρυφά, να πηγαινοέρχομαι κάποιες φορές αυθημερών για να σε βοηθάω στο σπίτι, και μετά να κρύβομαι εκει για μέρες κι εσύ να μου λες να ανοίξω το κινητό για να μην ανησυχούν.
Η γιορτή σου στο πρώτο μας σπίτι, η γιορτή μου, η πρωτοχρονιά, τα γεννέθλια σου...Ωσπου ήρθε η 31η Ιανουαρίου (η πρώτη μας επέτειος) που ήρθα μόνιμα...
Το επόμενο σπίτι μας, ο Πίκος, τα έπιπλά μας, το χαλί που τόσο σου άρεσε, το γραφείο σου.
Πόσο κρύο φάγαμε!!
Τα γεννέθλια μου, μετά η βόλτα μας στη Θεσσαλονίκη, η δουλειά μου, ο γάμος των παιδιών, οι επόμενες μας διακοπές...
Και τέλος το σπίτι το τελευταίο...
Τόσα μέρη, τόσες στιγμές, τόσες καταστάσεις... Τόσα λόγια....Κλείνω τα μάτια και τα θυμάμαι όλα!! Δρόμους, τόπους, πρόσωπα...Βλακειούλες, πλάκες, παιχνίδια...Ακομα και τα δυσάρεστα... Όλα όμως τα αγαπάω το ίδιο...
Υπάρχουν πολλά που δεν ξέρεις. Πράγματα που θα μπορούσαν να σου δώσουν απαντήσεις σε κάποια σου γιατί. Τα λάθη μου τα ξέρω...Μπορώ να στα πω...Είναι όμως αργά...Μένω με τις εικόνες..τις αναμνήσεις και τις φωτογραφίες απο τα 2 σχεδόν μας χρόνια...
Καληνύχτα άγγελέ μου!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου